Generał brygady pilot Bolesław Feliks Stachoń (1897–1941). Przyczynek do badań biograficznych oficera i lotnika - Woźny, Grażyna (UR Journal of Humanities and Social Sciences, 2020)
W 2021 r. minie 80 lat od śmierci Bolesława Stachonia, polskiego pilota i oficera łącznikowego Królewskich Sił Powietrznych (RAF). Jego wkład w rozwój polskiego lotnictwai praca komendanta obozu zbornego w Eastchurch (XII 1939 – VII1 940) i lotniska Swinderby(VII 1940 – VII 1941 r.), z którego wykonywał loty bojowe, ciągle pozostają nieznane. Wykształcenie, doświadczenie wojenne oraz znajomość języków obcych predestynowały Stachonia do pełnienia wysokich funkcji wojskach. Był m.in. komendantem parku w 11. PułkuLotniczym w Lidzie, Szkoły Pilotów w Centrum Wyszkolenia Podoficerów Lotnictwa orazkomendantem Lotniczej Szkoły Strzelania i Bombardowania w Grudziądzu. Prowadził działalność redakcyjną i publikował teksty w „Przeglądzie Lotniczym...”, a także wydawał książkiz zakresu pilotażu. Przed wybuchem II wojny światowej pełnił funkcję dyplomatycznąw Moskwie. Był pierwszym Polakiem posiadającym licencję pilota wiatrakowca, dziękiczemu sprowadził statek powietrzny C-30 do Warszawy. We wrześniu 1939 r. dowodziłjednostkami lotniczymi, które strąciły ponad 20 samolotów niemieckich. Na rozkaz gen.Józefa Zająca udał się z misją wojskową do Rumunii, gdzie zajmował się ewakuacją polskichlotników do Francji. Stamtąd okrężną drogą trafił do Anglii, gdzie był dowódcą OśrodkaWyszkolenia Ochotniczej Rezerwy RAF. Na emigracji kontynuował działalność redakcyjną;współtworzył czasopismo „Wiadomości ze Świata: Codzienny biuletyn Centrum LotnictwaPolskiego w Anglii”; wydał „Jednodniówkę Lotnictwa Polskiego w Anglii”. Bolesław Stachoń to ikona polskiego lotnictwa międzywojennego i pilot najwyższej klasy. Zginął podczastrzeciego lotu bombowego 4 lipca 1941 r.