Dokument króla Władysława III dla kościoła w Giedlarowej z 1439 r. jako przykład średniowiecznego falsyfikatu - Zawitkowska, Wioletta (UR Journal of Humanities and Social Sciences, 2020)
Samuel Nakielski w dziele „Miechovia, sive promptuarium (…)” zamieścił odpisdokumentu wydanego przez Władysława III Jagiellończyka z daty 18 stycznia 1439 r.,w którym król potwierdza fundację kościoła pw. św. Mikołaja w Giedlarowej w ziemiprzemyskiej dokonaną przez Mikołaja Giedlara, mieszczanina leżajskiego i sołtysa Giedlarowej.Dokładna analiza dwóch innych dokumentów: Mikołaja syna Drogosza, tenutariusza krzeszowskiego, w którym powierza on osadzenie wsi Giedlarowa na prawie magdeburskim Mikołajowi Giedlarowi, mieszczaninowi z Leżajska, z daty: Leżajsk, 18 stycznia 1409 r., i Władysława III Jagiellończyka z 10 marca 1440 r. zatwierdzającegoi transumującego ów dokument (który – być może – jest również falsyfikatem), pozwalapotwierdzić (przypuszczenia m.in. W. Bukowskiego, G. Klebowicza, J. Kurtyki,W. Zawitkowskiej), że akt z 1439 r. jest falsyfikatem sporządzonym właśnie na podstawie owych dwóch dokumentów.Falsyfikat z 1439 r. miał potwierdzać prawa bożogrobców z Miechowa do parafiiw Giedlarowej. Najpewniej jednak dokument ten Miechowici sporządzili dopiero po1470 r., kiedy już nie żyła żadna z osób wymienionych w formułach kancelaryjnych.Mogło to być związane z konsekracją tamtejszego kościoła dokonaną w 1478 r. i/lubszerzej zakrojoną przez Miechowitów akcją w tamtym czasie na tamtym terenie. Wówczas to bowiem – jak wykazał J. Wolski – doszło do zmiany patronatu w Rudołowicachi Tuligłowach, a prawa bożogrobców potwierdzać miały inne falsyfikaty przez nichsporządzone.