Zarządzanie zakładowym funduszem płac w kontekście modelu EAF - Renkas, Iryna; Rosa, Kacper (Nierówności Społeczne a Wzrost Gospodarczy, 2025)
Niniejsze badanie ma na celu opracowanie i weryfikację w zastosowaniach empirycznych modelu ekonomicznego umożliwiającego określenie rzeczywistego poziomu wynagrodzeń pracowników, stopnia wykorzystania kapitału ludzkiego oraz efektywności zarządzania w przedsiębiorstwach. W kontekście toczącej się debaty na temat struktury wynagrodzeń i systemów płacowych, wprowadzone zostaje pojęcie Funkcji Aktywności Ekonomicznej (EAF) jako narzędzia analizy wydajności pracy i dystrybucji wynagrodzeń. W badaniu zastosowano metodologię mieszaną, obejmującą przegląd literatury w celu ustalenia roli stałej ekonomicznej a = 0,08 [1/rok] w analizie systemu wynagrodzeń oraz studium przypadku przedsiębiorstwa Komfort-Eko Sp. z o.o. Na podstawie danych ze sprawozdań finansowych obliczono kluczowe wskaźniki, w tym Wskaźnik Zarządzania (M) i Wskaźnik Wydajności Pracy (Q), celem oceny efektywności alokacji funduszu płac. Wyniki badań wskazują, że model EAF umożliwia oszacowanie kluczowych wskaźników zarządczych, stanowiąc istotne narzędzie oceny efektywności przedsiębiorstwa oraz optymalizacji struktury wynagrodzeń. Prognozowanie poziomu wydajności pracy na kolejne okresy pozwala na przewidywanie wysokości wynagrodzeń, w tym funduszu premiowego, co usprawnia planowanie finansowe i motywację pracowników. Implikacje badawcze obejmują zarówno decydentów politycznych, jak i liderów biznesu, dostarczając im rzetelnego narzędzia analitycznego do oceny jakości zarządzania, produktywności pracy oraz sprawiedliwości systemu wynagrodzeń. Możliwości prognostyczne modelu EAF ułatwiają planowanie scenariuszowe oraz podejmowanie decyzji strategicznych, przyczyniając się do bardziej ustrukturyzowanego i opartego na danych podejścia do zarządzania płacami w przedsiębiorstwach.