Porozumienia określające zasady wykonywania pracy zdalnej i ich charakter prawny

Autor

DOI:

https://doi.org/10.15584/iuseta.2023.4.8

Słowa kluczowe:

praca, praca zdalna, porozumienie, źródło prawa, związek zawodowy, pracodawca

Abstrakt

Konsekwencją przeniesienia miejsca świadczenia pracy poza siedzibę pracodawcy, w miejsce wskazane przez pracownika, jest konieczność dostosowania regulacji prawnych, jak również określenie w nich standardów dotyczących warunków zatrudnienia w nowej rzeczywistości pracowniczej, którą stanowi praca zdalna. Regulacje Kodeksu pracy określają w związku z tym w sposób ogólny zasady świadczenia pracy zdalnej, ale środek ciężkości został przeniesiony na ustalenia stron lub partnerów społecznych. W tym ostatnim przypadku mamy do czynienia z porozumieniami określającymi zasady wykonywania pracy zdalnej, których stroną są partnerzy społeczni, czyli związek lub związki zawodowe i pracodawca. Pojawia się w związku z tym pytanie o charakter prawny tych porozumień, w szczególności czy można je zaliczyć do źródeł prawa pracy. W artykule dokonano analizy przesłanek ustawowych koniecznych do tego, aby dane porozumienie można było uznać za źródło prawa pracy. Wnioski wyciągnięte na tej podstawie pozwoliły udzielić odpowiedzi na pytanie postawione na wstępie.

Pobrania

Opublikowane

2023-12-29

Jak cytować

Kowalczyk, A. (2023). Porozumienia określające zasady wykonywania pracy zdalnej i ich charakter prawny. Ius Et Administratio, 53(4), 84–94. https://doi.org/10.15584/iuseta.2023.4.8

Numer

Dział

Artykuły