Przegląd badań nad dżdżownicami w Lancashire

Abstrakt

Badania nad dżdżownicami rozpoczęły się na Uniwersytecie Central Lancashire w 1994 roku. Początkowo koncentrowały się na badaniach cyklu życiowego gatunków brytyjskich oraz na wykorzystaniu ich w programach rekultywacji gleby, co stanowiło działania długoterminowe. Zainteresowanie budziły interakcje międzygatunkowe, a także wykorzystanie różnych materiałów organicznych jako źródła pożywienia. Współpraca z Finlandią, Polską i Stanami Zjednoczonymi doprowadziła do badań odpowiednio w borealnych agroekosystemach, lasach górskich i systemach upraw. Dżdżownica Lumbricus terrestris była często gatunkiem kluczowym, a świadczenia usług ekosystemowych, jej zachowanie – gody, żerowanie, budowę kanałów i osiedlanie się – badano za pomocą nowatorskiego wykorzystania rejestracji wizualnej. Badania terenowe były wspierane eksperymentami laboratoryjnymi, a możliwość utrzymania kultur gatunków glebowych (endogeicznych i anektycznych) była kluczowym elementem rozwoju badań. Odkrycie, że duże gatunki mogą być utrzymywane i rozmnażane w małych naczyniach hodowlanych, stanowiło ważny przełom. Umożliwiło to zebranie szczegółowej wiedzy o okazach pod względem pochodzenia, wieku i statusu reprodukcyjnego, co wykorzystano w szeregu badań, w tym w analizie DNA związanej z kojarzeniem gatunków. W międzyczasie nawiązano dalszą współpracę w terenie, w szczególności z Forest Research UK, gdzie badano interakcje dżdżownic z drzewami w różnych kontekstach. Inne długoterminowe systemy monitoringu utworzono na lotnisku w Manchesterze i w Down House w hrabstwie Kent, a wiele projektów zrealizowano w Szkocji, na zrekultywowanych terenach przemysłowych lub na wyspie Rum. Dalsze prace laboratoryjne doprowadziły do opracowania metody znakowania dżdżownic, a także zbadano interakcje dżdżownic z grzybami leśnymi. Prace ekotoksykologiczne dotyczyły również potencjalnej szkodliwości nanocząsteczek srebra w glebie. W tym czasie poszukiwano rozwiązań praktycznych problemów badawczych, rozwijając takie koncepcje, jak jednostki inokulacji dżdżownic i poliuretanowe odlewy ich korytarzy i nor. W tym okresie ukończono 20 doktoratów i opublikowano ponad 150 recenzowanych artykułów. Ochrona dżdżownic jest obecnie przedmiotem badań poprzez hodowlę gatunków z czerwonej listy i badanie możliwości przechowywania ich kokonów w „zamrożonych kapsułach”. Po kilku zmianach nazw wydziału, Earthworm Research Group pracuje obecnie na Wydziale Inżynierii Ekologicznej Uniwersytetu Lancashire.