STATUS SPOŁECZNO-PRAWNY KUCHARZA W REPUBLICE I CESARSTWIE RZYMSKIM

Autor

Słowa kluczowe:

kucharz rzymski, kucharz doskonały i przeciętny, kucharz domowy i zawodowy, kolegium kucharzy (collegium cocorum)

Abstrakt

Celem niniejszego artykułu jest zaprezentowanie statusu społecznego i prawnego kucharza w starożytnym Rzymie, zwłaszcza w okresie republiki i cesarstwa. Autor szuka w nim odpowiedzi na następujące pytania: Jaki obraz kucharza rysuje się w świetle zachowanych źródeł pozaprawnych i prawnych? Czy cocus był kimś szanowanym czy pogardzanym? W jakich celach zrzeszał się z innymi kucharzami? Kim był cocus optimus, a kim cocus mediocris i jak to rzutowało, jeśli był równocześnie niewolnikiem, na odpowiedzialność sprzedawcy? Obraz kucharza, jaki rysuje się na podstawie zachowanych źródeł literackich, epigraficznych i prawnych, jest bardzo zróżnicowany. Czasami zawód ten był u Rzymian deprecjonowany, kiedy indziej rodził bardzo pozytywne reakcje. Artykuł składa się z dwóch części. Pierwsza w oparciu o źródła pozaprawne: literackie czy epigraficzne prezentuje socjologiczny portret kucharza. Druga poddaje analizie wybrane aspekty prawne tego zawodu w oparciu przede wszystkim o zachowane źródła jurydyczne, zwłaszcza CTh. 7,13,8 i D. 21,1,18,1.

Downloads

Opublikowane

2022-01-10

Jak cytować

Sadowski, P. (2022). STATUS SPOŁECZNO-PRAWNY KUCHARZA W REPUBLICE I CESARSTWIE RZYMSKIM. Acta Iuridica Resoviensia (poprzednio: Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Rzeszowskiego, Seria Prawnicza), 33(115), 146–164. Pobrano z https://journals.ur.edu.pl/zeszyty-sp/article/view/2555

Numer

Dział

Artykuły