Poloniści w obliczu nauczania języka polskiego jako obcego
DOI:
https://doi.org/10.15584/dyd.pol.20.2025.15Słowa kluczowe:
język polski jako obcy, migracja, edukacja włączająca, glottodydaktyka, uczniowie ukraińscy, interferencja językowa, interkomprehensja, nauczanie języka, integracja językowaAbstrakt
Tekst porusza problem nauczania języka polskiego jako obcego w kontekście fali migracji z Ukrainy po wybuchu wojny. Uczniów, którzy dołączyli do polskich szkół, objęto dodatkowymi lekcjami języka, jednak wielu z nich nie korzysta. Przyczynami mogą być braki kadrowe, finansowe lub niska motywacja uczniów. Nauczanie języka pokrewnego, jakim dla Ukraińców jest polski, niesie zarówno ułatwienia (interkomprehensja), jak i trudności (interferencja językowa). Badania pokazują, że większość nauczycieli nie była odpowiednio przygotowana do nauczania cudzoziemców, choć wielu z nich ukończyło dodatkowe kursy. Największe trudności sprawiają uczniom wymowa, interferencja oraz problemy z gramatyką. Wielu nauczycieli skarży się na brak wsparcia ze strony szkół, a połowa uważa liczbę dodatkowych godzin języka za niewystarczającą. Badani zgodnie twierdzą, że zajęcia z języka polskiego jako obcego powinni prowadzić specjaliści – glottodydaktycy. Tekst podkreśla konieczność systemowych rozwiązań i lepszego przygotowania szkół na edukację włączającą.
Downloads
Pobrania
Opublikowane
Jak cytować
Numer
Dział
Licencja
Prawa autorskie (c) 2025 Dydaktyka Polonistyczna

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.