Zdatność regulacji prawnokarnych do kompleksowej ochrony paliwowej infrastruktury krytycznej przed cyberprzestępczością
DOI:
https://doi.org/10.15584/actaires.2024.2.11Palabras clave:
cyberprzestępczość, infrastruktura krytyczna, infrastruktura paliwowaResumen
Celem niniejszego artykułu jest analiza problematyki cyberprzestępczości z punktu widzenia ochrony infrastruktury paliwowej jako infrastruktury krytycznej. Przyjętą metodą badawczą jest metoda dogmatycznoprawna. Analizowane są przepisy kodeksu karnego i innych aktów prawnych. Infrastruktura paliwowa nadal ma kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa państwa, choć jej rola może się zmniejszać. Hipotezą główną jest założenie, że ochrona paliwowa jest w ujęciu prawnokarnym chroniona wyłącznie przez pryzmat ogólnego katalogu przestępstw. Wobec tego należy zweryfikować odporność prawa karnego na naruszenie infrastruktury paliwowej. Ustalenia zawarte w tekście są szczególnie ważne ze względu na znaczenie dla obronności państwa w kontekście sytuacji nadzwyczajnych, takich jak przykładowo wrogie działania hybrydowe prowadzone przez cyber-ataki. Tym samym kluczowe jest zabezpieczenie państwowej infrastruktury krytycznej przez sankcje prawnokarne.
Descargas
Descargas
Publicado
Cómo citar
Número
Sección
Licencia
Derechos de autor 2024 Acta Iuridica Resoviensia

Esta obra está bajo una licencia internacional Creative Commons Atribución-NoComercial-SinDerivadas 4.0.