Roman foreign policy in classical Rome
DOI:
https://doi.org/10.15584/actaires.2025.4.9Słowa kluczowe:
dyplomacja, ius fetiale, stosunki międzynarodowe, traktat, misja dyplomatycznaAbstrakt
Termin techniczny dyplomacja odnosi się do szeregu instrumentów, za pomocą których państwa i narody regulują swoje relacje oraz komunikują się między sobą – obejmuje on liczne mechanizmy i instytucje międzynarodowe, których rolą jest przede wszystkim ułatwianie pokojowego współistnienia. W świecie rzymskim nie funkcjonowały żadne gwarancje istnienia większości z tych instytucji, ponieważ nie było tam stałych misji dyplomatycznych ani delegacji poszczególnych państw za granicą, które mogłyby chronić ich interesy geopolityczne i udzielać niezbędnej pomocy obywatelom w sytuacjach nadzwyczajnych poza granicami kraju. Przy „braku” stałych misji dyplomatycznych w starożytnym Rzymie wysyłano za granicę ad hoc rzymskich dyplomatów – i odwrotnie – w celu negocjowania konkretnych traktatów pokojowych mających zapewnić niezakłócony rozwój rzymskich stosunków gospodarczych, handlowych i kulturalnych z okolicznymi miastami, narodami lub bardziej odległymi potęgami.
Downloads
Pobrania
Opublikowane
Jak cytować
Numer
Dział
Licencja
Prawa autorskie (c) 2025 Acta Iuridica Resoviensia

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.