Systemowe konsekwencje orzecznictwa w sprawach frankowych
DOI:
https://doi.org/10.15584/actaires.2026.2.9Słowa kluczowe:
umowa kredytu bankowego, kredyty frankowe, abuzywność, nieważność umowy, powództwo o ustalenie, interes prawny, teoria dwóch kondykcji, ochrona konsumenta, prawo unijne, postępowanie cywilne, prawo cywilne, prawo bankowe, postępowanie dowodowe, prawo konsumentów, swoboda umów, dobre obyczajeAbstrakt
Artykuł analizuje systemowe konsekwencje dominującej linii orzeczniczej w sprawach frankowych. Przedstawiono tezę, że przewaga konsumentów w sporach z bankami wynika z funkcjonalnego modelu ochrony opartego na standardach dyrektywy 93/13/EWG. Wskazano, że kontrola przejrzystości i równowagi kontraktowej prowadzi do jednolitej praktyki uznawania klauzul przeliczeniowych za abuzywne oraz do nieważności umów na podstawie art. 385 1 k.c. Model ten wzmacnia pozycję procesową konsumenta i ogranicza możliwość konwalidowania wadliwych umów. Standardy wypracowane w orzecznictwie frankowym oddziałują na ocenę innych produktów kredytowych opartych na złożonych wskaźnikach.
Downloads
Pobrania
Opublikowane
Jak cytować
Numer
Dział
Licencja
Prawa autorskie (c) 2026 Acta Iuridica Resoviensia
Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.
