Administracyjnoprawna reglamentacja wykonywania zawodu psychologa w Polsce

Abstrakt

W artykule podejmowane są rozważania dotyczące potrzeby uregulowania zawodu psychologa na wzór zawodów zaufania publicznego. Obowiązująca bowiem ustawa z dnia 8 czerwca 2001 roku jest w zasadzie tzw. prawem martwym i nie przyczynia się do zapewnienia bezpieczeństwa osobom, które korzystają z usług świadczonych przez psychologów. Stan ten jest nie do zaakceptowania w dobie szybkiego wzrostu liczby osób wymagających różnego rodzaju interwencji psychologicznych. Wprowadzenie regulacji prawnych, które w sposób kompleksowy unormują zasady wykonywania tego zawodu zabezpieczy prawidłowość świadczonych usług psychologicznych, co będzie korzystne zarówno dla samych psychologów, jak też ich klientów. Żywić należy nadzieję, że w niedługim czasie uchwalony zostanie kompleksowy akt prawny, który zadowoli nie tylko środowisko psychologów ale przede wszystkim przyczyni się do zapewnienia bezpieczeństwa w obszarze zdrowia psychicznego Polaków. Artykuł ma na celu wykazanie, że zawód psychologa spełnia wszystkie cechy zawodów zaufania publicznego, o których stanowi Konstytucja RP w art. 17 ust. 1 a zatem należy wprowadzić administracyjnoprawne ograniczenia  w wykonywaniu tego zawodu, dbając tym samym o zabezpieczenie interesów państwa i jego obywateli w zakresie dostępu do profesjonalnych usług psychologicznych.