Idea miłosierdzia w wybranych tekstach siostry Faustyny Kowalskiej, Jana Pawła II i Josepha Ratzingera

Abstrakt

W artykule zaprezentowano współczesne sposoby ujmowania Bożego miłosierdzia, odwołując się zarówno do tradycji chrześcijańskiej i nauki Kościoła, jak i myśli laickiej. Podkreślono, że idea Bożego miłosierdzia stanowi przedmiot zainteresowania nie tylko teologii, lecz także większości nauk humanistycznych. Idea ta, z jednej strony, lokuje się w centrum nauczania Kościoła, dominuje w całym pontyfikacie Jana Pawła II (jest główną myślą encykliki Dives in misericordia), znajduje też potwierdzenie w licznych publikacjach, świadectwach czy komentarzach do tekstów mistyków i mistyczek chrześcijańskich. Z drugiej strony natomiast, jest ona obecna w refleksji postsekularnej, nieortodoksyjnej, mniej lub bardziej odległej od oficjalnej wykładni Kościoła katolickiego. Idea miłosierdzia Bożego, przejawiająca się w kulturze współczesnej, w nowym świetle pozwala spojrzeć na człowieka – jego duchową kondycję, priorytety oraz relacje z Bogiem. Miłosierdzie jest w pewnym sensie osobliwym odkryciem chrześcijaństwa, jawiąc się jako zjawisko wielowymiarowe, kształtujące kulturę chrześcijańską.