Cyberprzestrzeń jako środowisko zagrożeń psychospołecznych – implikacje dla bezpieczeństwa w wymiarze indywidualnym i społecznym
DOI:
https://doi.org/10.15584/polispol.2026.1.7Słowa kluczowe:
cyberprzestrzeń, cyberbezpieczeństwo, zagrożenie, doom-scrolling, FOMO, cyfrowa autoagresja, sadfishing, cyfrowy MünchhausenAbstrakt
Wraz z postępującą cyfryzacją życia społecznego oraz rosnącą rolą Internetu jako głównego kanału komunikacji, informacji i ekspresji, pojawiają się nowe formy zagrożeń w cyberprzestrzeni, które wcześniej były nieznane lub miały marginalny charakter, jak np. doom-scrolling, FOMO, cyfrowa autoagresja, sadfishing czy cyfrowy zespół Münchhausena. Osoby zaangażowane w te zachowania, często w sposób nieuświadomiony, tworzą wokół siebie sieć interakcji opartych na manipulacji emocjonalnej, która wpływa zarówno na nich samych, jak i na innych użytkowników sieci. Wspomniane zjawiska prowadzą do osłabienia bezpieczeństwa jednostki, sprzyjają alienacji, erozji zaufania społecznego oraz obojętności wobec realnych potrzeb emocjonalnych i informacyjnych innych osób. Ich trudna do jednoznacznego uchwycenia natura oraz dynamiczny charakter wymagają pogłębionej refleksji naukowej, która wykracza poza tradycyjne ujęcia zagrożeń w cyberprzestrzeni. W tym kontekście szczególnego znaczenia nabiera integracja perspektyw psychologicznej i socjologicznej w badaniach nad cyberbezpieczeństwem, w którym istotna jest troska o dobrostan psychiczny i relacyjny użytkowników sieci. Celem niniejszych rozważań jest zatem charakterystyka wybranych współczesnych zagrożeń psychospołecznych obecnych w środowisku cyfrowym oraz wskazanie ich implikacji dla bezpieczeństwa indywidualnego i społecznego jednostki.
Instytucje finansujące
Uniwersytet w SiedlcachPobrania
Opublikowane
Jak cytować
Numer
Dział
Licencja
Prawa autorskie (c) 2026 Polityka i Społeczeństwo

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.