Obrazy katedr

Abstrakt

Zagadnienie katedry zajmuje szczególne miejsce w mojej twórczości od 2007 roku. Rozbudowane serie obrazów i grafik to wielowarstwowy splot autorskich poszukiwań, w których ikonografia tematu, teologiczne konteksty znaczeń splatają się z historią oraz symboliką przedstawień świątyni. Prace łączą syntezę formy z narracyjnymi opracowaniami, w których geometra porządkująca ich kompozycje współgra ze swobodnymi malarskimi i graficznymi cechami rozbudowanej i reliefowej materii, z tonalną wibracją koloru, akcentami światła, tworzącego dramaturgię lub harmonię obrazowań.

Malarski cykl Katedra ( 2007–2022) a w grafice cykl Katedra Prousta (2016–2019) to w dużym stopniu rozważania o czasie, o doświadczeniu bycia w katedrze, o egzystencjalnej wędrówce łączącej ziemski i niebiański porządek istnienia. Rozważania o doświadczaniu nie tylko chwilowych wzruszeń przechodnia, ale również o próbie ukazania trwałego porządku obrazowego mikroświata wyrastają na anagogicznych tęsknotach oraz na utrwaleniu ulotnego doświadczenia numinosum. Droga po polifonicznej przestrzeni katedry jest tu wielokrotnie metaforycznym przemieszczaniem się po labiryncie poznania, procesem odkrywania zatartych w czasie znaczeń. Poczucie świętości i wzniosłości wnętrza katedry wzmacniane jest podkreślanym w pracach muzycznym kontekstem formy. W ostatnich realizacjach pojawiają się fragmenty chorałowych transkrypcji związanych z konkretnymi antyfonami czy graduałami ( cykle Katedra – chorał, Warstwy – chorał, 2022–2024). Nakładają się na nie dodatkowe znaki i piktogramy, wektory horyzontalnego i wertykalnego porządku, fragmenty architektonicznych rysunków, ślady artefaktów kultury, nieczytelnych w pełni fragmentów pisma, jakby jedynie zdawkowo wydobywanych, wciąż aktualnych dawnych myśli (cykl Warstwy, 2022–2024).

Cykl Katedra to także wieloletnie, wyjątkowe doświadczenie twórcze, własna droga poznania autora, temporalne odkrywanie tego, co najgłębiej ukryte.