Cyberkultura jako środowisko operacyjne interfejsu strukturalno-technologicznego potęgi informacyjnej państwa
DOI:
https://doi.org/10.15584/polispol.2026.1.2Słowa kluczowe:
potęga informacyjna państwa, Syntetyczny Model Potęgi Informacyjnej (SMPI), interfejs strukturalno-technologiczny (IST), cyberkultura, platformizacja, algorytmiczne zarządzanie widzialnością, bezpieczeństwo informacyjneAbstrakt
Artykuł analizuje rolę cyberkultury w strukturze potęgi informacyjnej państwa w ramach Syntetycznego Modelu Potęgi Informacyjnej (SMPI). Punktem wyjścia jest pytanie, w jaki sposób cyberkultura, jako środowisko operacyjne interfejsu strukturalno-technologicznego (IST) łączącego moduł strukturalny (SPI) i technologiczny (TPI) modelu SMPI, kształtuje praktyki komunikacyjne, tożsamości oraz sposoby zarządzania bezpieczeństwem informacyjnym. Autor dowodzi, że cyberkultura nie jest wtórnym kontekstem oddziaływania ani autonomiczną domeną potęgi informacyjnej, lecz ustrukturyzowanym środowiskiem operacyjnym, w którym platformy i algorytmy współdziałają z normami oraz instytucjami systemu państwowego. W ujęciu systemowym cyberkultura stanowi przestrzeń przekształcania zasobów technologicznych w trwałe konfiguracje normatywne i interpretacyjne. Mechanizmy selekcji algorytmicznej, hierarchie obecności treści w obiegu informacji oraz praktyki moderacyjne wpływają na relację między potencjałem informacyjnym a zdolnością defensywną państwa. Bezpieczeństwo informacyjne zależy zatem nie tylko od ochrony infrastruktury, lecz także od jakości sprzężenia między SPI i TPI oraz od zdolności systemu do podtrzymywania spójności interpretacyjnej w warunkach zarządzania obiegiem informacji za pośrednictwem platform cyfrowych.
Pobrania
Opublikowane
Jak cytować
Numer
Dział
Licencja
Prawa autorskie (c) 2026 Polityka i Społeczeństwo

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.