Granice liberalnego modelu polityki migracyjnej. Przypadek Szwecji po 2015 roku
DOI:
https://doi.org/10.15584/polispol.2026.1.3Słowa kluczowe:
polityka migracyjna, Szwecja, liberalny model integracji, integracja migrantów, państwo dobrobytuAbstrakt
Artykuł analizuje funkcjonowanie liberalnego modelu polityki migracyjnej na przykładzie Szwecji po kryzysie migracyjnym z 2015 roku. Celem opracowania jest identyfikacja strukturalnych ograniczeń modelu opartego na szerokiej inkluzji prawnej, dobrowolnym charakterze integracji oraz rozbudowanym państwie dobrobytu w warunkach masowej migracji. Analiza wskazuje, że mimo utrzymywania wysokich standardów ochrony praw migrantów i rozbudowanych instrumentów polityki integracyjnej, Szwecja nie zdołała zapewnić ich pełnej integracji strukturalnej. Trwałe dysproporcje na rynku pracy, segregacja społeczno-przestrzenna oraz ograniczony dostęp do kapitału społecznego doprowadziły do utrwalenia marginalizacji części populacji migranckiej. Konsekwencją okazały się narastające napięcia społeczne, spadek zaufania do instytucji publicznych oraz zmiana debaty politycznej dotyczącej migracji. Studium przypadku Szwecji wskazuje, że skuteczność polityki migracyjnej zależy nie tylko od zakresu gwarantowanych praw, lecz przede wszystkim od zdolności państwa do prowadzenia efektywnej integracji instytucjonalnej i społecznej.
Instytucje finansujące
Niniejszy tekst został przygotowany dzięki finansowaniu z projektu „Migranci z Ukrainy w województwie podkarpackim. Implikacje społeczno-ekonomiczne” w ramach programu Ministerstwa Nauki Regionalna Inicjatywa Doskonałości na lata 2024–2027, nr RID/SP/0011/2024/1Pobrania
Opublikowane
Jak cytować
Numer
Dział
Licencja
Prawa autorskie (c) 2026 Polityka i Społeczeństwo

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.