Pojęcie świadek koronny i ocena jego funkcjonowania w doktrynie polskiej
Świadek koronny
DOI:
https://doi.org/10.15584/polispol.2026.1.1Słowa kluczowe:
świadek koronny, ocena instytucji świadka koronnego, rola świadka koronnego, zwalczanie przestępczości zorganizowanejAbstrakt
Instytucja procesowa świadka koronnego funkcjonuje w polskim systemie prawnym od roku 1997. Świadek koronny stanowi skuteczny mechanizm zwalczania przestępczości zorganizowanej, choć nie pozbawiony jest kontrowersji. Argumenty krytyczne dotyczą przede wszystkim wiarygodności jego zeznań, gdyż w procesie występuje jako skruszony przestępca, który przywileje otrzymuje za cenę zdrady byłych przestępczych towarzyszy. Krytyce poddawane są ponadto wysokie koszty funkcjonowania instytucji, co związane jest z rozbudowanym systemem ochrony świadka koronnego, a także na gruncie doktrynalnym naruszenie podstawowych zasad procesowych, z którymi instytucja świadka koronnego wchodzi w kolizję. W artykule autor przedstawia przegląd pojęć instytucji świadka koronnego w wybranych krajach, jej rys historyczny i pogląd doktryny na jej funkcjonowanie. Instytucja świadka koronnego stanowi kompromis między możliwym naruszeniem zasad prawa karnego materialnego i procesowego, a potrzebą zwalczania przestępczości zorganizowanej i korupcyjnej, o czym mowa jest w treści artykułu poprzez wskazanie stanowisk przedstawicieli doktryny i wnioski własne. Autor posiłkuje się przeglądem dostępnej literatury polskojęzycznej i obcej. W badaniach zastosowano metodę dogmatyczno-prawną.
Instytucje finansujące
Dofinansowano ze środków Ministra Nauki w ramach Programu „Regionalna inicjatywa doskonałościPobrania
Opublikowane
Jak cytować
Numer
Dział
Licencja
Prawa autorskie (c) 2026 Polityka i Społeczeństwo

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.