Pojęcie świadek koronny i ocena jego funkcjonowania w doktrynie polskiej

Świadek koronny

Autor

DOI:

https://doi.org/10.15584/polispol.2026.1.1

Słowa kluczowe:

świadek koronny, ocena instytucji świadka koronnego, rola świadka koronnego, zwalczanie przestępczości zorganizowanej

Abstrakt

Instytucja procesowa świadka koronnego funkcjonuje w polskim systemie prawnym od roku 1997. Świadek koronny stanowi skuteczny mechanizm zwalczania przestępczości zorganizowanej, choć nie pozbawiony jest kontrowersji. Argumenty krytyczne dotyczą przede wszystkim wiarygodności jego zeznań, gdyż w procesie występuje jako skruszony przestępca, który przywileje otrzymuje za cenę zdrady byłych przestępczych towarzyszy. Krytyce poddawane są ponadto wysokie koszty funkcjonowania instytucji, co związane jest z rozbudowanym systemem ochrony świadka koronnego, a także na gruncie doktrynalnym naruszenie podstawowych zasad procesowych, z którymi instytucja świadka koronnego wchodzi w kolizję. W artykule autor przedstawia przegląd pojęć instytucji świadka koronnego w wybranych krajach, jej rys historyczny i pogląd doktryny na jej funkcjonowanie. Instytucja świadka koronnego stanowi kompromis między możliwym naruszeniem zasad prawa karnego materialnego i procesowego, a potrzebą zwalczania przestępczości zorganizowanej i korupcyjnej, o czym mowa jest w treści artykułu poprzez wskazanie stanowisk przedstawicieli doktryny i wnioski własne. Autor posiłkuje się przeglądem dostępnej literatury polskojęzycznej i obcej. W badaniach zastosowano metodę dogmatyczno-prawną.

Instytucje finansujące

Dofinansowano ze środków Ministra Nauki w ramach Programu „Regionalna inicjatywa doskonałości

Opublikowane

2026-03-30

Jak cytować

Bajda, K. (2026). Pojęcie świadek koronny i ocena jego funkcjonowania w doktrynie polskiej: Świadek koronny. Polityka i Społeczeństwo, 24(1), 5–17. https://doi.org/10.15584/polispol.2026.1.1

Numer

Dział

Artykuły